ரத்தக்கறை - Blood (டைரி பேசுகிறது - பாகம் 5)

வணக்கம் நண்பர்களே...........டைரி பேசுகிறது......


முந்தய பாகுதிகளுக்கு செல்ல இங்கு (4)...

எதிரி என்று ஒருவன் இல்லையேல் வாழ்கை சுவாரஸ்யம் இருக்காது என்பது அனுபவம் கொடுத்த பாடம்...........

சண்டை உக்கிரம் அடைந்த போது........அவர்கள் இறந்து கொண்டே அனுப்பி வைத்த தோட்டாக்கள் என் பின் மண்டையை தாக்கின...........

கிட்ட தட்ட சில நூறு அடிகள் உயரத்திலுருந்து கீழ் நோக்கி பாய்ந்து கொண்டு இருந்த வின்சில் இருந்து.............நிலை குத்திய பார்வையுடன் என் பயணம் சென்று கொண்டு இருந்தது...........

சில நொடிகள் என்ன நடந்தது நினைவில்லை..............

நினைவு வரும்போது..........

ஒரு மருத்துவர் என்னை நோக்கி பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார்.......

பேச ட்ரை பண்ணாதீங்க.......

அட ஆண்டவா.........பேசத்தான் முடியலையே (இத எப்படி சொல்றது!)

ஒரு நாள் கழிந்தது..............

நீங்க இப்ப முன்னைக்கு பரவா இல்ல...........ஆனா உங்களால பழைய படி செயல்பட முடியாது......சாரி........

ஏன் முடியாது..........!

கொஞ்சம் நிமிர்ந்து உற்க்காந்தேன்...........ஏய் என்னாச்சி என் காலுக்கு.......என் வயிறு ஏன் இவ்ளோ பெருசா இருக்கு..........

அந்த நர்ஸ் என்னிடம் விளக்கினாள்..........


நீ பெரிய ஆளுதான்யா......அந்த நேரத்துலயும் எதிரிங்கள கொன்னு போட்டுட்டுட்டு விழுந்திருக்க.....இல்லன்ன உன்ன தூக்க 1 மணி நேரம் கழிச்சி வந்த மீட்பு படை கிட்ட உயிரோட கெடச்சி இருப்பியா என்றாள்...

அப்படியா என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டேன்.....

நீ 6 மாதத்திற்க்கு மேலாக கோமா நிலையில இருந்திருக்க......உணவை உன் உடம்பு ஏத்துக்கல.........அதுனால வெறும் குளுகோஸ் மற்றும் மருந்துகள் தான் அதிகமா உன் உடம்புல யேத்தப்பட்டது.......அதனால தான் இப்படி..........உரிமையோடு அந்த அக்காள் விளக்கினாள்.......


என் உடல் 145 கிலோ இருக்கிறது என்று அந்த நர்ஸ் சொல்லும்போது உடைந்த கண்ணாடியின் சத்தம் என் இதயத்தில் கேட்டது...........67 கிலோ எடையில் சேர்ந்து 145 கிலோவில் மீண்டு இருக்கிறாய் ஹாஹாஹா.........சிரிப்பு இது மட்டுமாவது இருக்கே........ஓ சத்தம் போட்டு சிரிக்க முடியலையே(எலேய் உனக்கு இந்த நெலமையிலும் நக்கல் போகலையே ஹிஹி!)...........

இப்ப எப்படி இருக்கீங்க............அந்த டாக்டர் கேட்டார்.

நல்லா இருக்கேன்.....இன்னும் எவ்ளோ நாளு இப்படி இருக்கணும்.......எனக்கு ஒரு இடத்துல ரொம்ப நேரம் உக்காந்து இருக்கறது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு டாக்டர்......என்னுடைய உண்மையான நிலவரத்த நீங்க சொல்வீங்கன்னு நம்புறேன்......என்னை நான் எப்போதும் ஏமாத்திக்க விரும்பல.....ப்ளீஸ் சொல்லுங்க......என் உடல் எப்போ சரி ஆகும்.....


உங்களுக்கு சில விஷயங்கள் சொல்றேன்......நீங்க ரொம்ப அதிர்ஷ்ட சாலி(எதிர்மறை!)........அதே நேரம் உங்களுக்கு இந்த உண்மைகள சொல்றது என் கடமை.........உங்களால ரொம்ப நேரம் ஒரு இடத்துல இருக்க முடியலன்னா......அந்த வீல் சேர்ல நீங்க கொஞ்ச தூரம் போய் வரலாம்.......இன்னும் உங்க தலைப்பகுதி காயம் ஆறல.......அங்க இருக்கும் நொறுங்கிய தோட்டாக்களின் பகுதிகள் எடுக்கப்படல.......அப்படி எடுக்கப்பட்டா......அது உங்க மூளைய பாதிக்கும் என்பதால் அறுவை சிகிச்சையில் முழுசா நீக்கப்படல......(உள்ள மூளை உண்மைல இருக்கோ டவுட்டு!)..............நீங்க நம்பிக்கையோட இருங்க நோ டென்ஷன்.......

உங்க நல்ல மனசுக்கு நன்றி.......பொதுவா யாரும் இந்த அளவுக்கு உண்மைகள சொல்ல மாட்டாங்கன்னு நெனைக்கிறேன்........நன்றி.........நான் எப்பவும் என் தைரியத்த விட்டதில்ல.........இப்பவும் விட மாட்டேன்........



வீல் சேரில் தானாக உட்கார முடியாதவனாக...........இரண்டு நாள் வரை அந்த தமக்கையின் உதவியுடன் உட்காரலானேன்.........அந்த அக்காள் எனக்காக அவள் வணங்கும் தெய்வத்தை அடிக்கடி வேண்டினாள்..........தம்பி நீயும் வேண்டிக்கோ......உனக்கு நல்லது நடக்கும் என்றாள்.......தெய்வம் என்ற ஒரு விஷயமே எப்போது ஒரு மனிதன்.......தனக்கு எந்தவித சொந்தமும், நட்பும் இல்லை என்று நினைக்கிறானோ அப்போதுதான் அவனுக்கு தோன்றும் ஒரு விஷயமாக எனக்கு தோன்றியது...........(இதில் குடும்ப உறுப்பினர்கள் ஏன் வரவில்லை வேண்டாமே.....அந்த சோகம் ஹிஹி!)


திமிராக நடந்த நடை ஏனோ அடிக்கடி ஞாபகம் வந்தது......தூக்க முடியாத அளவுக்கு கால்கள் பெருத்து இருந்ததை எண்ணி சிரித்துக்கொண்டேன்......

தம்பி..உனக்கு நல்ல எதிர்காலம் இருக்கு...அந்த வயதான டாக்டர் சொன்னார்.......நீ வேனா பாரு ஒரு நாளு முன்னமாதிரி ஒடுவ......!...உன்னால முடியும்..எங்க முயற்சி பண்ணு பாக்கலாம்......என்றார்.



உங்க நம்பிக்கை நிறைஞ்ச வார்த்தை எனக்கு டானிக் போல இருக்கு......எழ முயற்சிக்கிறேன்.........ம் ம் ம் .........(தாயின் மணிக்கொடி....சொல்லுங்க ஜெய்ஹிந்த்!..பாடல் கேக்குதே!)...........

தொடரும்...........



கொசுறு: 

தேடிச் சோறு நிதம் தின்று - பல சின்னஞ் சிறு கதைகள் பேசி வாடிதுன்ப மிக உழன்று - பிறர் வாடப் பல செயல்கள் செய்து நரை கூடிக்கிழப்பருவம் யெய்தி கொடுங் கூற்றுக்கிரை எனப்பின் மாயும் பல வேடிக்கை மனிதரைப்போல நானும் இங்கு வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ - நன்றி பாரதி..................படங்களுக்கு நன்றி Google.com


Share on Google Plus
    Blogger Comment
    Facebook Comment

15 comments :

  1. //வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ....//
    நாம் எப்பொழுதும் வீழ்வதில்லை!
    நம் தேசம் எப்பொழுதும் வீழ்வதில்லை..!
    அமைதியாக இருப்பதும் ஒருவகை போர் என்றே
    கருதுகிறேன்....!ஜெய்ஹிந்த்!

    ReplyDelete
  2. நீங்க சொல்றது முற்றிலும் உண்மை தான் மாப்ள...

    ReplyDelete
  3. வணக்கம் வெங்கட் சார்!கதை அதிர்ச்சி கலந்த நகர்வுகளுடன்...............வாழ்த்துக்கள்!தேசிய கீதங்கள் அருமை!ஜெய்ஹிந்த்!!!!!!!!!!!!!

    ReplyDelete
  4. கலக்குறீங்க மாம்ஸ் கண்ல தண்ணீர்.அருமை பதிவு வாழ்த்துகள்

    ReplyDelete
  5. கதை ஆக்சன் பிளாக்கில் இருந்து சென்டிமெண்ட் டிராக்கிற்கு பயணிக்கிறது போலிருக்கிறேதே.... தொடருங்கள்.

    ReplyDelete
  6. கூச்சல் போட்டு சாதிப்பதைவிட
    மௌனமாய் இருந்து சாதிப்பதில் தான்
    நிலையான வெற்றி...
    ஜெய்ஹிந்த்..

    ReplyDelete
  7. இந்த பதிவுகள் முன்பு படித்தபோதுதான் தங்கள் தளத்திற்கு தொடர்ந்து வரலானேன். இன்றும் படிக்க் படிக்க திக் திக்தான். நன்றி.

    ReplyDelete
  8. மாமு கண் கலங்க வைச்சிட்டியே மாமு...

    ReplyDelete
  9. ஆபீசர் சொல்லி இருக்க மாதிரி, இந்த பதிவுகள் படிச்சதுக்கப்புறம் தான் மாப்ள உங்க பதிவுகளை தொடர்ந்து படிக்க ஆரம்பிச்சேன்......

    ReplyDelete
  10. தம்பி, தமிழ் நாட்ல கரண்ட் 8 ,மனி நேரம் கட், அதிகமா பிளாக் பக்கம் போக முடியறதில்லை, நீ ஏன் வர்லை? மொய் வெச்சாத்தான் வருவியா>? அடிங்கொய்யால

    ReplyDelete
  11. தேச பக்தியுடன் கூடிய நல்ல பகிர்வு

    ReplyDelete
  12. ராணுவத்தின் ஒரு தனி மனிதனுக்குள் இதனை கதைகள் இருந்தா ஒட்டு மொத்த வீரர்களின் வாழ்க்கையில் எத்தனை சோகங்களோ? அத்தனை தியாகங்களையும் இந்த பாழாப்போன அரசியல்வாதிகள் வீணடிப்பதை பார்த்தால் கோபம்தான் வருகிறது

    ReplyDelete
  13. நல்ல பதிவு ! வந்தே மாதரம் ! நன்றி சார் !

    ReplyDelete

.மனசு Lifestyle அஞ்சலி அடி திருப்பி அடி அடிமட்டம் டூ டாப் அரசியல் அரசியல் நையாண்டி அரசியல் பணி அரசு இயந்திரம் அனுபவம் அனுபவம் புதுமை இணையம் இரங்கல் உணவு உண்மை உண்மை சுடும் உதவி ஊரு எதிர்காலம் ஓசிப்பார்வை கதை கல்வி கவித காதல் காதல் ஒரு தொடர்கதை காதை காமடி காமடியாம் alias மொக்கை காலேஜ் கிச்சிளிக்காஸ் கிரிக்கெட் குடும்பம் குரங்கு மனம் குழந்தை கேள்வி கேள்விகள் கொடுமை கொலை நல்லது கோயில் கோர்ட் சமூக அக்கறை சமூகம் சிரியஸ் சினிமா கொட்டாய்ஸ் அனுபவங்கள் சீன்மா சுதி புராணம் சுய தம்பட்டம் - Vietnam சுய புராணம் சுவர் புராணம் செய்தி செய்திகள் டாஸ்மார்க் டீன் ஏஜ் காலம் டைரி டைரி பேசுகிறது தக்காளி தத்துவம் தலையெழுத்து தனி மனித வாழ்கை திருமண வாழ்க்கை தினம் தேசம் தேர்தல் ஸ்பெஷல் நகைச்சுவை பேட்டி நக்கல் நடனம் நட்புடன் நளபாகம் துணைவியுடன் நன்றி நாடு நாதாரிகள் நிகழ்ச்சி நிர்வாகம் நினைவுகள் நீதி நீதி வேண்டும் பக்கி பச்சை நிலம் பஞ்சாயத்து படம் பார் கருத்து சொல் படிக்கட்டு பயணங்களில் பதிவர் கசமுசா பதிவு பதிவுலகம் பயணம் பயிற்சி வேண்டுமோ பஸ் பார்வை பிரார்த்தனை பெண் பெண் மனசு பெரியவர்கள் பெல்லி பேச்சி புக் பொய்யால் சாதித்தது போட்டோ போட்டோ கடை மக்கள் ஆட்சி மத்துவம் அல்லது சமத்துவம் மனசாட்சி மனசு மனசு - விமர்சனம் மனைவியின் பார்வையில் மானம் மானிட்டர் மூர்த்தி மானிட்டர் மூர்த்தி பக்கங்கள் மொக்கை யதார்த்த வாழ்க்கை ரணங்கள் ரைட்டு வயோதிகம் வரலாறு வரலாறு முக்கியம் வரலாற்று பக்கிகள் வாழ்க்கை வாழ்த்து விசிட் விடுதலை விமர்சனம் வியட்நாம் வியட்னாம் விவசாயி வீடியோ வேதனை ஜொள்ளு ஹிஹி